duizenden steken engelengeduld 2 Comments

Jippie, mama heeft een heel mooi vest voor me gebreid! Nou en of, en daar heeft ze elke steek van genoten. Dit vestje was de perfecte combinatie tussen ontspannend gedachteloos toeren breien, en aan het eind oplettend steken tellen om het mooie jacquard-patroon aan de hals te krijgen. Zeker met het kleur verlopende garen van Katia bleef ik maar breien om te zien hoe het kleurpatroon zou worden. Soms zie je heel snel de regelmaat in het ‘zogenaamd onregelmatige’ verloop, maar bij dit garen bleef het verrassend wat voor kleur er zou komen.

Het breien was dan ook zo gedaan, maar dan komt de afwerking nog. Iets wat je het liefst vlotjes doet om zo snel mogelijk het eindresultaat te kunnen zien, maar een perfecte nette afwerking maakt nu net het grootse verschil. Dus braaf zat ik avond na avond in diepe concentratie de boorden steekje voor steekje aan het vest te zetten, iets wat eigenlijk ook best leuk is om te doen, als je maar geduldig bent.

En dat engelengeduld heeft er voor gezorgd dat het vest precies geworden is zoals ik hoopte. Theo lijkt er ook reuze blij mee te zijn, want hij zit als gegoten. De ware kracht van een mooi stuk handwerk is dat je het niet alleen voor het eindresultaat maakt, maar ook omdat je geniet van elke steek die daarvoor gedaan moet worden. Alleen dan houdt je het vol om keer na keer aan een project te werken. Want ja, het volgende truitje staat alweer op de naalden! Want ik moet er toch ook maar rekening mee houden dat er binnen de kortste keren een dikke klodder bramenjam op valt. Want hoe mooi z’n vest ook is, hij is en blijft een Floddertje.

Het Katia garen is o.a. hier verkrijgbaar, en het patroon staat in Phildar nr 54.